

بسمه تعالى دفتر محترم حضرت آيت الله العظمى امام خمينى، مدّ ظله العالى اينجانب تقاضامند است به سؤال ذيل پاسخ فرماييد.
هر گاه مردى ـ داراى همسر و دو فرزند قانونى باشد ـ زنى را به مدت يك سال صيغه كند و به غير از جارى كنندۀ صيغه كه پيشنماز مسجد مىباشد و مرد و زن، كسى ديگر در آن مكان نباشد و بعد از تمام شدن مدت صيغه، مرد مبلغ ذكر شدۀ صيغه را بدهد و او را آزاد نمايد و پس از مدتى يا چند سالى زن شاكى شود و ادعا كند كه صيغۀ دائمى بوده و من همسر دائمى اين مرد هستم، ولى مرد بگويد: يك ساله جارى شده و شخصى هم كه صيغه جارى نموده در حيات است و كتباً نوشته كه من يك ساله جارى نمودم، آيا در اين مورد مرقوم بفرماييد: مدعى كيست و منكر چه كسى مىباشد؟
۱. بسمه تعالى، هر يك از مرد و زن بايد طبق آنچه وظيفۀ شرعى مىداند عمل نمايد و چنانچه نزاعى بين آنها باشد، عقد محكوم به دوام است؛ مگر مدّعى موقت بودن عقد، توقيت را اثبات نمايد.