بسمه تعالى اين‌جانب مدتى با شوهر اول زندگى كردم، ايشان بدرود حيات گفت و هيچ اولادى نداشتيم، تمام مال و اثاثيۀ خودش را كه در اختيار داشت به من داد و دكان خواروبار فروشى داشت و من دكان را هم فروختم و چند رأس گوسفند هم داشتم.
بعد از ده ماه كه گذشت بنده عيال كس ديگرى شدم، تمام اثاثيه و پول دكان و پول چند رأس گوسفند را هم به خانۀ شوهر دوم آوردم. او نيز دار فانى را وداع نمود. ايشان قبل از من پنج اولاد پنج سال به بالا داشت كه همۀ آنان داماد و عروس شده‌اند. حالا پسرهاى ايشان كه در تهران زندگى مى‌كنند هر هفته مى‌آيند به محل، يك دكان نانوايى دارد كه اجارۀ آن را مى‌گيرند، و دو دستگاه حياط ساختمانى دارد كه اجارۀ آن‌ها را هم مى‌گيرند، و يك حياط ساختمانى آن را بنده نشسته‌ام و هر روز مزاحم من مى‌شوند و مى‌خواهند اين حياط را هم بفروشند، كليه اثاثيه‌اى كه از همه رقم قيمتى بوده بنده آوردم توى خانه (منظور خانه شوهر دوم) كه بعضى از اثاثيه قيمتى بوده و فروخته شده است. تكليف بنده نسبت به ايشان چيست؟ اولاد هم از ايشان ندارم، بيست سال هم با او زندگى كردم. او زمين مزروعى، چاه عميق، آب قنات و نقدينه پول در بانك صادرات و آب رودخانه هم دارد. خواهشمندم بفرماييد از اين دارايى شوهرم به بنده مى‌رسد يا نه؟
۱. بسمه تعالى، زن از زمين و عين ساختمان و اشجار ارث نمى‌برد، و از قيمت اشجار و ساختمان ارث مى‌برد، و چاه و قنات حكم ساختمان را دارد، و از آب و ساير منقولات عيناً ارث مى‌برد، و ورثه حقّ دارند خانه را بفروشند و سهم الارث شما را از قيمت ساختمان آن بدهند، و اموال خودتان اگر عين آن باقى است و [به شوهر مرحومتان] تمليك نكرده‌ايد باقى بر ملك خود شما است.