

بسمه تعالى 1 / 9 / 1361 محضر مبارك فقيه عالىمقام، حضرت آيت الله امام خمينى جاننثار متولد 1345، در دبيرستان حكيم نظامى آستارا در كلاس سوم رياضى با معدل شايانى مشغول تحصيل هستم. در اين دورۀ شكوفايى جمهورى عدل اسلامى، دورۀ بسيج و سپاه را در دو مرحله آموزش ديدهام. پس از فتواى امام مبنى بر واجب عينى بودن رفتن به جبهه براى آموزشديدههايى كه مىتوانند در جبهه بر عليه كفر شركت كنند، جاننثار در اين موضوع تحقيق نمودم و معتقد شدم كه بايد به جبهه بروم و چنانچه نروم، مثل اين است كه نماز نمىخوانم. موضوع را به پدرم گفتم. اما پدرم چون متولد سال 1302 مىباشد و به علت نداشتن پنج دنده، عمل جراحى شده و مخصوصاً به مرض قلب دچار است و هميشه از ضعف قلب مىنالد، در جواب گفت: من طاقت دورى شما را ندارم. البته من از عمل جراحى و مرض قلبى پدرم اطلاع دارم، ولى در مقابل فتواى امام عزيز نمىتوانم بمانم. بدين وسيله از پيشگاه امام عزيز ـ عاجزانه ـ تقاضا دارم با دستخط مبارك اقدام بنده را در اطاعت از امر پدر و فتواى آن مقام عظيم الشأن مرقوم فرماييد كه خودم و پدرم نياز به جواب هستيم.
خدايا، خدايا، تا انقلاب مهدى، خمينى را نگهدار؛ از عمر ما بكاه و به عمر او بيفزا
۱. بسمه تعالى، به مسئولين مراجعه كنيد؛ اگر نياز به شما نباشد، اختيار با خود شما است.