

بسمه تعالى 26 شعبان 1402 ق محضر مبارك رهبر و بنيانگذار جمهورى اسلامى ايران، حضرت آيت الله العظمى، الامام الخمينى، مدّ ظله العالى با عرض سلام به پيشگاه رهبر بزرگوار عالم اسلام، حقير فرزند پدرى هستم كه شصت و هفت سال داشته و داراى چهار پسر مىباشد، سه فرزند وى به تازهگى ازدواج نمودهاند و مشغول ادارۀ عائلههاى خويش مىباشند، از آنجايى كه در اين موقع، جنگ تحميلى عراق عليه ايران عزيز، احتياج به نيروى كمكى دارد، و حقير مدت پنج ماه در جبهۀ جنوب حضور داشتهام، بسيار مشتاقم كه دوباره عازم جبهههاى جنگ شوم، ليكن پدر و مادر پيرم اين اجازه را نمىدهند و مىگويند كه يكبار رفتهاى و دين خود را ادا كردهاى، و تو عصاى دست ما هستى. اينك چون حقير وظيفۀ شرعيۀ خويش را در اين مورد نتوانستم بيابم، ناچاراً مصدع اوقات گرانبهاى آن رهبر عالىقدر شدم، تا مرا در اين مورد راهنمايى بفرماييد. توفيق سعادت و طول عمر براى آن رهبر عظيم الشأن، از خداوند منان خواستارم.
۱. بسمه تعالى، مادامى كه جبههها نياز به نيرو دارد، شركت در جبهۀ دفاع واجب است و اجازۀ والدين شرط نيست.