بسمه تعالى سلام بر شما اى رهبر عزيز! اى آقاى ما! اى پدر بزرگ ما! اى رهبرى كه امريكا و ديگر دشمنان اسلام، از انقلاب شما به ذلّت افتاده‌اند و سلام بر شما كه از فرزندان حضرت محمد صلى‌الله‌عليه‌و‌آله هستيد و بالاخره سلام بر شما اى نايب امام زمان (عج) اين‌جانب فرزند خيلى كوچك شما كه اميدوارم مرا به فرزندى قبول كنيد، از شهر اهواز اين نامه را براى شما مى‌فرستم و چون بسيار مشتاق ديدار چهرۀ نورانى شما هستم، تقاضا مى‌كنم كه اگر ميسّر باشد وقتى را معيّن كنيد تا بتوانم شما را ملاقات كنم.
از اين‌كه پيشنهاد مرا قبول كنيد، از شما تشكر مى‌كنم.
آيا مى‌دانيد چرا اين را مى‌نويسم كه به ملاقات شما بيايم؟ براى اين‌كه يك‌بار به ديدن شما آمده‌ام و وقتى به حسينيۀ جماران رسيدم، در را باز كردند و مردم مى‌خواستند بيرون بيايند و من كه تازه وارد شده بودم، فقط به اندازۀ دو دقيقه موفق به ديدار شما شدم و وقتى كه بيرون آمدم در را بستند و من در آن جمعيت، فاصلۀ زيادى با مرگ نداشتم؛ و خلاصۀ مطلبم اين است كه شما را ملاقات كنم. اگر مى‌توانيد و اگر ميسّر است، كارى بكنيد كه من موفق به ديدار شما بشوم؛ چون ممكن است وقتى كه به آن‌جا برسم، برايم مشكلى پيش آيد و برادران سپاه مرا به راحتى نگذارند كه به ملاقات شما بيايم. اى امام! آرزوى شهادت دارم؛ برايم دعا كنيد.
و اما يك مسأله ديگر: اى امام! من برادرى دارم كه خيلى بزرگ‌تر از من است. اين برادرم چند سالى بود كه در امريكا تحصيل مى‌كرد و بر اثر جوّ بسيار كثيف، با يك زن امريكايى ازدواج مى‌كنند و حالا يك فرزند پنج الى شش ساله دارد و چون زنش يك مسيحى است و خود برادرم ديگر نمى‌خواهد آن‌جا بماند و زنش را طلاق داده است و بر اثر اصرار زياد مادرم مى‌خواهد به ايران برگردد و ما مى‌خواهيم اين بچه را مسلمان بزرگ كنيم، آيا گناه ندارد كه فرزند خود را از مادرش جدا كنند و به ايران بياورند؟
۱. بسمه تعالى، اشكال ندارد.