

بسمه تعالى 11 / 10 / 1361 حضور مستطاب زعيم عالىقدر، رهبر مسلمانان و مرجع شيعيان جهان، حضرت آيت الله العظمى امام خمينى، دامت بركاته با تقديم سلام و دست بوسى، مستدعى است جواب مسأله ذيل را مرقوم فرمايند: شخصى چند سال پيش از شهرستان مهاجرت نموده و اكنون در تهران به استخدام دولت درآمده و زندگى مىنمايد؛ شخص مذكور فاقد مسكن و ساير مستغلات در تهران مىباشد وليكن اين شخص قصد دارد در صورت تأمين آسايش و بالاخص با داشتن خانۀ مسكونى، ابدالعمر در تهران سكونت نمايد؛ اگر چنانچه نتوانست خانۀ شخصى در تهران تهيه نمايد، در اين صورت قصد دارد موافقت اولياى امر را فراهم نموده، به مسقط الرأس خود منتقل و شهر خود را جهت سكنا و ادامۀ زندگى اختيار نمايد؛ يادآور مىشود شخص مزبور، علاقۀ جزئىاى نيز در زادگاه خود دارد و در مدت سال، چندين بار نيز به شهر خويش مراوده داشته و تا حال، به هيچ وجه با زادگاه خويش قطع رابطه ننموده است. مع الوصف، آيا تهران براى وى موطن اصلى محسوب مىشود، يا مسقط الرأس؟ شخص مورد بحث، از نظر صوم و صلاة چه وضعيتى دارد و به چه نحو بايستى فريضه را انجام دهد؟ متذكر مىشود خانهاى كه براى سكونت فعلى اجاره نموده، با محل كارش در يك منطقه و يا محل قرار نگرفته است و حدوداً دو كيلومتر فاصله دارند.
۱. بسمه تعالى، در فرض مرقوم، در تهران حكم مسافر دارد و در وطن اصلى حكم وطن باقى است.