

بسمه تعالى 12 / 6 / 1361 امام بزرگ، مرجع عالىقدر و رهبر عظيم الشأن ضمن سلام و آرزوى بقاى عمر براى شما، از محضر آن جناب استفتا مىنمايم، و آن اينكه پسرى داشتم كه بنا به پيشبينى خودم، بعد از من مىبايست جانشينم مىگشت و سرپرستى خانه و خانوادهام را عهدهدار مىشد. پنج سال قبل بنا به همين پيشبينى و به جهت اينكه مبادا پس از مرگ، مقروض ديگران بمانم مقدار 5/5 هكتار زمين كشاورزى خريدارى، و به نام فرزندم ثبت نمودم، كه اگر بعد از مرگم مقروض ديگران مانده باشم، او با فروش مقدارى زمين، دِين مرا ادا كند، كه البته پيشبينى من درست از كار درنيامد و او قبل از من افتخار شهادت نصيبش شده و به لقاء الله پيوست.
پسرم تقريباً اوايل جنگ بود كه پس از پايان تحصيل و اخذ ديپلم، جهت مبارزه با صداميان عازم جبههها شد و در تاريخ 3 / 8 / 1359 در جبهۀ آبادان به شهادت رسيد، البته چون جنازۀ ايشان به دست بعثيون افتاده بود، پس از يك سال ـ كه حصر آبادان شكست ـ جنازۀ او پيدا شده و به ما تحويل گرديد.
موضوع استفتائيه من اين است كه چنانچه از زمين ملكى ايشان ـ كه بنده به نام او ثبت نموده بودم ـ ساليانه مبلغ پانصد هزار ريال درآمد عايد شود، با وجود اينكه او در حين حيات خود نانخور من بوده، اين درآمد مىتواند او را مستطيع كند؟ اگر بله، آيا بنده كه خود فريضۀ حج را انجام داده و مستطيع نيستم، مىتوانم دِين او را ادا كنم؟
منتظر راهنمايىهاى پدرگونۀ شما هستم.
۱. بسمه تعالى، مجرد ثبت به نام فرزند، ملك شرعى او نمىشود و زمين و درآمد آن، مربوط به خود مالك شرعى آن است و چنانچه واقعاً زمين به او تمليك شده، و در زمان حياتش، استطاعت پيدا شده و اقدام نكرده، بايد براى او نايب گرفت و نيابت خود شما هم مانع ندارد.