

بسمه تعالى حضور محترم آيت الله العظمى خمينى پس از عرض سلام، سلامتى شما را از درگاه ايزد يكتا خواهانم. به عرض مىرسانم كه چندى پيش من نامهاى خدمت شما نوشته بودم و گفته بودم كه پسرى 15 ساله هستم، كه عشق جبهه رفتن در فكرم هست و مادرم راضى نيست كه من به جبهه بروم، پدرم هم چون كه مادرم مىگويد: راضى نيستم، نمىگذارد كه به جبهه بروم. در ضمن اين را هم عرض كنم كه مادرم با انقلاب و رهبر آن، خوب نيست و حتى بعضى وقتها به دستاندركاران، بد و بيراه مىگويد. اى امام امت لطفاً خواهش مىكنم كه هرچه زودتر جواب مرا بفرستيد. آخر من چطور مىتوانم بنشينم، و تماشا كنم كه رفقاى من، به جبهه بروند و شهيد شوند، درحالىكه من در اينجا هيچ كارى نكنم.
مادر من حتى راضى نبود و نيست كه من در بسيج محل شركت نمايم. خواهش مىكنم جواب مرا زودتر بفرستيد؛ چون من دارم ديوانه مىشوم وقتى كه مىبينم، رفيق من كه كوچكتر از من بوده، توانسته به جبهه رود و وصيت او چنين بوده كه ـ ان شاء الله ـ تو هم بتوانى به جبهه روى. خوب، الآن كه اين نامه را مىنويسم، با عجله هستم؛ چون اگر پدرم بيايد و ببيند من نامه مىنويسم، آن را پاره خواهد كرد. ديگر عرضى نيست.
۱. بسمه تعالى، شما عجالتاً رضايت والدين را تحصيل كنيد.