

بسمه تعالى در آبادىاى كه هر قسمت از زمين زراعت را به اصطلاح كشاورزان محل «ييلاق» مىنامند، به واسطۀ وجود خطر از قبيل طغيان رودخانه و از بين بردن زمينهاى نزديكش، يكسره و به قول معروف «هميشگى» تقسيم نمىكنند؛ بلكه هر ساله زمينها تقسيم و با قرعه معلوم مىگردد.
1. شخصى از زمينهاى زراعتى با وصف مزبور به اندازه دو ييلاق به عنوان وقف وصيت مىكند كه به نصفهكارى كاشته شده و عايداتش در دستگاه حضرت سيد الشهدا عليهالسلام خرج شود؛ البته از قبيل قند و چايى و پول جزئى معمولى روضهخوانى كه از انصراف كلمات خرج در دستگاه حضرت فهميده مىشود. پس از پايان نيمه اول ماه محرم مقدارى از همان عايدات زياد مىماند: الف. در چه مصارفى خرج شود؟ بيان فرماييد.
ب. تا حال مبلغى در مصارف مسجد خرج شده است، حكمش چيست؟
ج. اينگونه وقفيّات چه صورت دارد؟ صحيح است يا نه؟
2. اگر ملاك مطلق و مضاف بودن آب، عرف باشد، به آب درياچۀ شور رضاييه از كثرت شورى و تلخى اسيد مىگويند؛ آيا مطهر است يا نه؟
۱. بسمه تعالى، قرارداد مزبور وصيت است نه وقف، و بايد عوايد مورد وصيت در همان جهتى كه براى آن وصيت شده صرف شود.
۲. بسمه تعالى، اگر عرف عام به آن آب مىگويند، مطهر است و اعتبارى به اسيد گفتن اشخاصى كه نظر به خواص شيميايى آن دارند نيست.