

بسمه تعالى 24 / 12 / 1360 حضور مبارك رهبر كبير مؤمنين و مسلمين جهان، مخصوصاً ايران، نايب الامام، امام خمينى، دامت بركاته ضمن تحيّات و سلام فراوان؛ شغل فعلى اينجانب خدمتگزار مدرسۀ راهنمايى تحصيلى، شغل قبلى كاملاً كشاورز، مسلمان، مذهب شيعۀ دوازده امامى، سن 35 سال، داراى زن و پنج اولاد مىباشم، در خانوادهاى بزرگ شدهام كه فقر مادى داشتند؛ پدرم اولاد فراوانى داشت و نمىتوانست خرج روزانهشان را كاملاً تأمين نمايد.
و از طرفى هم عبدالرضاى پهلوى خائن (سال 1341) زمينهاى زراعتى اين قريه را به زور از دست همۀ اهالى دنگرك گرفتند و همچنين به زمين پدرم تجاوز نمودند و مقدار بخور و نمير به ما دادند. زندگى طورى شده بود كه همان زمين زراعتى و خانسرا ـ كه آباء و اجدادى در آن زندگى مىنموديم ـ را كاملاً گرفت، مقدار كمى هم كه به ما داد، دوباره به ما فروخت.
پدرم و همۀ مردم را وابسته به بانك عمران نمود؛ يعنى پدرم و همۀ مردم از بانك عمران وام دريافت مىنمودند، عبدالرضاى پهلوى به همراه يك نفر نماينده وارد محل ما دنگرك مىشد، پولها را از دست پدرم و همۀ اهالى محل به عنوان بهاى زمين و خانسرا مىگرفت، ما جايى اعتبار محلى و يا بانكى ـ در سالهاى فوق ـ نداشتيم.
از اينجا بدبختى اينجانب شروع شد؛ پدرم اينجانب را ـ كه پسر ارشد او بودم ـ جلو انداخت ـ من هم، زن داشتم؛ با هم زندگى مىكرديم ـ كه از جاش داد و ستد نمايم؛ يعنى پول قرض نماييم تا آبروى ما محفوظ باشد. كسى به ما پول قرض نمىداد.
مادرم يك خالهاى داشت، او با شخصى ازدواج نموده با شناسنامۀ مسلمان و با حتى قبالۀ اسلامى، ازدواج در اصل چنين به نظر مىرسيد. اما دين شوهرش بهايى بود، او به ما پول قرض مىداد، چندين سال؛ ما هم در عوض به ايشان برنج يا چيزهاى ديگر مىداديم. در موقعى كه هم مىخواستم خانهاى درست نمايم، ايشان مقدارى موزاييك و سه عدد ستون آهنى و آجر به من دادند و يك فرش ماشينى دوازده مترى.
هر كارى كردم از من پول نگرفتند. و ايشان مدت سه سال است كه مردند. وجدانم ناراحت است. و يك فرش تبريزى دوازده مترى هم سال 1346 و يا سال 1347 به پدرم داد و از او برنج گرفت.
اين مسائل شرعى بالا را خواهشمندم براى اين حقير روشن نماييد و ارشادم فرماييد.
۱. بسمه تعالى، تصرف فرش و خانه و لوازم زندگى كه از آن شخص يا با پول او به دست آورديد، براى شما اشكال ندارد.