

بسمه تعالى با عرض ادب خدمت آقايمان امام زمان (عج) و با آرزوى طول عمر براى رهبرمان و پيروزى براى رزمندگانمان و با سلام بر شهيدان راه حق و توفيق براى شما عزيزان، در راه خدمت به اسلام و مسلمين.
اينجانب يك سرباز در جبهۀ سومار مىباشم، چند سؤال فقهى برايم پيش آمده كه بر آن شدم با شما عزيزان مطرح كنم، تا ان شاء الله جواب آنها را دريافت كنم.
1. در اينجا سنگرها و يا چادرهايى است كه به همت برادران به عنوان مسجد و نمازخانه ساخته شده است؛ آيا مسائلى كه در باب مسجد در رسالۀ امام و ديگر كتب اسلامى آمده است، شامل اين مكانها هم مىشود يا نه؟
2. در باب مسائل مربوط به نماز مسافر، به دو مسأله بر مىخوريم: يكى اينكه بايد رفت و برگشتمان از وطن، هشت فرسخ شود تا حكم مسافر پيدا كنيم و ديگر اينكه اگر آن مقدار از شهر دور شويم كه ديگر ديوارهاى شهر را نبينيم و صداى اذان شهر را نشنويم، حكم مسافر را پيدا مىكنيم؛ مواقعى امكان دارد پيش بيايد كه اگر از ديد مسأله اولى بنگريم، هنوز حكم مسافر را نداريم؛ ولى اگر مسأله دوم را در نظر بگيريم، حكم مسافر را داريم؛ مثلاً به اندازۀ دوازده كيلومتر كه از وطنمان خارج شويم، ديگر ديوارهاى شهر را نمىبينيم و صداى اذان را نمىشنويم؛ وظيفه چيست؟
ـ كه مبدأ هشت فرسخ آخر شهر است ـ وقتى به حدى رسيد كه ديوارها را نمىبيند و صداى اذان را نمىشنود، نمازش را شكسته بخواند و منافاتى در بين نيست.
3. توضيحى براى مسأله 1490 در باب مكروهات نماز جماعت بدهيد؛ زيرا اين طور استنباط مىشود كه مواقعى كه ما مسافر هستيم، حتى جايى كه نماز جماعت برپا باشد، بايد نمازمان را فرادا بخوانيم و مكروه است كه نمازمان را به جماعت بخوانيم.
۱. بسمه تعالى، اگر مكانى در زمين موات به عنوان مسجد ساخته شود و تحويل نمازگزاران داده شود، حكم مسجد دارد و اگر فقط اختصاص براى خواندن نماز داده شده، مسجد نيست.
۲. بسمه تعالى، نتيجۀ دو مسأله فوق اين است كه كسى كه به قصد هشت فرسخ از وطن بيرون رود
۳. بسمه تعالى، منظور از كراهت در اينجا اين است كه ثواب اين نماز از جماعتهاى ديگر كمتر است؛ پس لازم نيست نماز فرادا خوانده شود، بلكه اين نماز جماعت از نماز فرادا ثوابش بيشتر است.