

بسمه تعالى دفتر رهبر عزيز حضرت آيت الله العظمى امام خمينى، سلام عليكم و اما بعد، در مورد همسر اينجانب كه دچار وسواس و شك بسيار زيادى شده است لطفاً حكم شرعى را مرقوم فرماييد. حالات مختلف وسواس و شك ايشان مختصراً به شرح زير مىباشد.
1. اكثر نمازها را بدون دليل دوبار مىخواند به اين بهانه كه مثلاً نفهميدم سجده را انجام دادم يا خير؟ سلام دادم يا خير؟ سوره را خواندم يا خير؟ سه ركعت خواندم يا خير؟ وضويم باطل شد يا خير؟ تكبير گفتم يا خير؟ و...
2. در موقع وضو گرفتن آب بسيار زيادى مصرف مىكند، دستها را چند بار زير آب مىگيرد و به قول معروف كُر مىدهد.
3. براى حمام رفتن نيز آب بسيار زيادى مصرف مىكند و موقع غسل حداقل دو يا سه بار غسل مىكند آنقدر طول مىدهد كه آب حمام سرد مىشود و اجباراً غسل را تمام كند، مواقعى كه احتياج به غسل ندارد باز غسل مىكند، احكام شرعى موارد بالا را از روى رساله به او گفتهام ولى گوش نمىدهد مىگويد: كه بايد از نو انجام بدهم؛ مثلاً در مورد نماز گفتم كه نبايد نماز را قطع كرد، طبق حكم شرعيش در فلان مورد نبايد اعتنا كرد و در فلان مورد بايد اين چنين انجام داد ولى گوش نمىدهد و نماز را دوباره مىخواند. خلاصه دچار وسواس و شك زيادى گشته است كه بايد علاج گردد. متمنى است حكم شرعى آيت الله خمينى را در موارد بالا مرقوم فرماييد.
در ضمن يك سؤال شرعى ديگر: در موقعى كه عمل دخول انجام نشود و فقط مرد ارضاء شود، چه منى بر بدن زن بريزد چه نريزد آيا زن هم غسل دارد؟ والله المستعان
۱. بسمه تعالى، شك در نماز بعد از تجاوز از محل يا بعد از تمام شدن نماز اعتبار ندارد و تكرار نماز يا وضو يا غسل از روى وسواس باطل است و اعتنا به وسواس جايز نيست، بايد گوش به وسوسۀ او ندهد و بدون تحقق دخول در فرض مرقوم زن جنب نمىشود.