

2. زمين مذكور را راجه سكندرخان از جاهايى ديگر مردم را آورده در اين زمين، آباد كرد به شرطهاى ذيل: سالانه 20 كيلو گندم و 1 يك كيلو روغن گاو، فيكس به من بدهيد اگر من نمانم به اولاد من بدهيد آنها مىدادند چند سال شده كه نمىدهند آيا از جهت ندادن به مردم، اولاد سكندر بر اصل زمين حقدار مىشوند يا خير؟
3. زمين مذكور، حصهاى كه راجه سكندرخان براى خود برداشته بود زياد بود، لهذا آب هم بمناسبت زمين تقسيم شده است دو شبانه روز براى حاكم مذكور و پنج شبانه روز براى باقى مردم، حالا مردم مىخواهند كه اين جور نباشد يعنى آب بالسويه تقسيم شود يا اولاد سكندر زياده از ما براى مرمّت نهر زحمت بكشند و اين خلاف رواج وطن ما است رواج ما اين است كه زمين زياد باشد يا كم، برابر كار نهر را مىكنند آيا قول مردم حق است يا خير؟ بيان فرماييد.
۱. بسمه تعالى، در صورت مالكيت راجه، بعد از فوت او به فرزندان او مىرسد و بايد كسانى كه در زمين تصرف مىكنند حق مالك را بايد بپردازند.
۲. بسمه تعالى، بايد هر يك از مالكين در تعمير و مرمّت نهر به مقدار سهم خود زحمت و مخارج را تقبل نمايند.