

3. در مورد دستگاههاى رختشويى و خشك كن كه در اماكن عمومى وجود دارد و تمام افراد از آن استفاده مىكنند نيز مسائلى مطرح است كه به فرض شستن لباسها در منزل و خشك كردن آنها به طور طبيعى، مشكلات زير هنوز وجود دارد كه نياز به راهنمايى حضرتعالى در اين موارد نيز داريم: الف. چون روزها در دانشگاه كه دور از محل سكونتمان مىباشد به سر مىبريم و خصوصاً در روزهاى گرم تابستان لباسمان به وسيلۀ عرق بدن و يا در فصول ديگر به وسيلۀ باران و برف، مرطوب مىشود و روى صندلى و ميزهايى كه مشتركاً به وسيلۀ افراد استفاده مىشود، مىنشينيم. بنابراين تقريباً هميشه لباس ما نجس است و برايمان مسأله نماز خواندن با اين لباس در طى روز در دانشگاه وجود دارد.
ب. و يا مشخصاً در مورد خشككنها كه افراد غير مسلمان هم از آنها استفاده مىكنند و با در نظر گرفتن اينكه امكان آب كشيدن آن دستگاهها وجود ندارد. و همچنين اكثر منزلهاى اينجا بدون حياط و اصولاً آپارتمان كوچك است و جايى براى آويزان كردن لباس نيست؛ خصوصاً در زمستان كه در بعضى ايالات شش ماه از سال است؛ چگونه و تا چه حد بايد رعايت اين مسائل را با وجود اين چنين مشكلاتى كرد؟ (با در نظر گرفتن اينكه يك دانشجو، با محدوديت زمانى هستيم) البته به اين فكر بوديم كه لباس نماز خود را با دست، شسته و در هواى آزاد خشك كنيم كه با مشكل ديگرى روبهرو شديم كه نجاست از طريق رطوبت لباس كه روى صندلىهاى نجس مىنشينيم به لباس و بدنمان سرايت مىكند كه بايد روزى سه مرتبه دوش گرفته كه اين برايمان دچار اشكال مىكند؛ خصوصاً در طى روز كه مجبور هستيم در دانشگاه بمانيم. خواهشمند هستيم ما را در مورد مسائل فوق و ارشاد بفرماييد.
۱. بسمه تعالى، تا علم به نجاست نداريد، مىتوانيد معاملۀ طهارت نماييد و سرايت نجاست به واسطۀ رطوبت به مقدارى است كه علم به سرايت پيدا شود.