

بسمه تعالى محضر مبارك حضرت مستطاب آيت الله العظمى امام خمينى، دام ظله العالى با تقديم عرض سلام فدوى در زمان طاغوت مثل ساير جوانها چون مسائل حياتبخش اسلامى براى بنده مطرح و توجيه نشده بود، تحت تأثير هواى نفس و فريب شيطان، با يك خانم شوهردار روابط نامشروع پيدا كرده بودم؛ آن خانم از شوهر خود طلاق گرفت و من با اينكه حق ازدواج با او را نداشتم، با او ازدواج كرده و چندين سال را با او به سر برده كه حاصل از اين ازدواج نامشروع، يك طفل به سن دو سال و نيم است؛ اكنون كه به كتاب احكام اسلامى و فتواى حضرتعالى توجه پيدا كرده و در جريان واقع شدهام، اطلاع يافتهام كه قطع نظر از حرمت آن روابط، ازدواج بنده با ايشان شرعى نبوده و فعلاً نيز به سر بردن بنده با او نامشروع است؛ اين موضوع را با خانم مذكوره در ميان گذاشتهام و حرمت و نامشروع بودن اين زيستن را به ايشان تذكر دادهام؛ او معتقد است تا از حضرت امام دستخطى صادر نشود كه اين ازدواج حرام است، حاضر به انفصال و جدايى نمىشوم. اينك حقيقت موضوع به عرض حضور مبارك مىرسد؛ استدعا دارم ذيلاً حكم اين موضوع را صادر فرماييد تا مورد اطاعت و عمل طرفين قرار گيرد. در ضمن، اينجانب حاضرم براى تأمين آيندۀ زندگانى آن خانم و بچه، يك دستگاه خانه كه دارم تمليك بچه و مادرش نمايم؛ گرچه آن خانم كارمند دولت و حقوق بگير نيز مىباشد.
والسلام عليكم ورحمة الله وبركاته
۱. بسمه تعالى، زناى با زن شوهردار موجب حرمت ابديه است؛ بنابر اين ازدواج زانى با آن زن باطل است و بايد از هم جدا شوند؛ و با جهل به مسأله، بچه حكم ولد حلال را دارد.