بسمه تعالى 21 / 4 / 1362 1. شخصى از منزلش قصد رفتن به محل كار خود را دارد كه مادون مسافت شرعى است؛ ولى از اول، قصد اين را دارد كه بعد از چند ساعت كه كارش تمام شد، به مكان ديگر برود كه به حد مسافت شرعى است. آيا از اول، مسافر محسوب مى‌شود؟
2. در مكان‌هاى وسيع، همان طور كه ساختمان‌هاى آن‌جا ملاك براى قصد اقامه و ملاك در مبدأ مسافت است، آيا در انتهاى سفر هم ملاك مسافت شرعى را همان جا قرار دهد يا درب ورودى محل را؟
3. در يكى از استفتائات مرقوم فرموديد براى اشخاصى كه تهران پس از توسعۀ خارق‌العاده وطن محسوب مى‌شده، فعلاً هم ملاك وطن براى آن‌ها همان است. براى اين اشخاص باز مبدأ مسافت در تهران، درب منزل است يا محلى است كه آن وقت، آخر تهران محسوب مى‌شده؟ و آيا اگر در همان محدوده، به حد مسافت شرعى برود، مسافر محسوب مى‌شود؟
۱. بسمه تعالى، در فرض مذكور، از اول، مسافر است.
۲. بسمه تعالى، در صورتى كه مثل شهرهاى بزرگ خارق العاده نباشد، ملاك، رسيدن به محل اقامت است نه منزل.
۳. بسمه تعالى، ملاك مسافت، از منزل است، رفتن و برگشتن اگر به مقدار مسافت شرعى باشد مسافر است؛ ولى احتياط در آن محدوده، بسيار مطلوب است و حتى‌الامكان ترك نشود.