بسمه تعالى مرجع الدينى الأعلى، الإمام الاكبر، سماحة العلامة الحاج آيت الله السيد روح الله الخمينى، ادام الله ظله العالى، لطفاً جواب دو سؤال ذيل را بدهيد.
1. هرگاه در ميان زن و شوهرى دو نفر «حكماً من أهله وحكماً من أهلها» مصالحه كردند و قراردادند كه مثلاً مرد از اداى نفقه كوتاهى نكند و فرار و غايب نشود و زن ناشزه نشود و چنين عبارتى را در صورت تخلف نوشته‌اند: «در صورت تقصير مرد 1. زن را حق بود كه طلاق شرعى خود را بگيرد؛ 2. و براى اين كار زيد (مثلاً) از جانب مرد وكيل كرده شد».
بعداً مرد غايب و فرارى شد و زن كه از نفقه خود محروم مانده بود، پس از مدتى و بعد از مرافعه، خود را كه حق‌دار قرار داده شده بود به سراغ وكيل رفت و زيد كه وكيل مرد بود او را طلاق داد. آيا اين طلاق واقع شده است يا نه؟
۱. بسمه تعالى، اگر مرد راضى شده به حكومت حكمين، و وكالت زيد موافق حكومت آن‌ها بوده، طلاق صحيح است.