

بسمه تعالى 13 / 10 / 1361 محضر مقدس حضرت آيت العظمى و رهبر كبير انقلاب اسلامى ايران، امام خمينى، مدّ ظله العالى، محترماً به عرض مبارك آن حضرت مىرساند: كه اينجانب تقاضا دارم كه در مطالب زير حكم الله را مرقوم فرماييد: بنده داراى هشت نفر عائله و خودم يك كارگر ساده بوده و فعلاً هم به درد پا مبتلا و مستضعف هم مىباشم. عيال بنده هم مدت ده سال است به درد گلو گرفتار است.
داراى چهار محصل مىباشم كه فرزند بزرگم مشغول تحصيل دوم نظرى بوده و يك ماه به آموزش رفته و سه ماه ديگر در جبهه سرپل ذهاب با لشكريان دولت بعثى عراق مشغول جنگ بوده و دفاع مىنمود. بنده هم با گرفتارى و ناتوانى اين چهار ماه را گذراندم و چون حضرت امام فرموديد: كسى كه مىتواند جبهه بر او واجب است.
فرزند بنده بدون اينكه پدر و مادر و مسئول ديگر اطلاع داشته باشد؛ حتى مدير مدرسه، (با اين گرفتارى بنده) خود را به جبهه اعزام نمود. حضرت آيت الله العظمى و رهبر عزيز و حامى ملت مستضعف محبت بفرماييد و حكم خدا را به اين مذنب درگاه خدا اطلاع بدهيد.
۱. بسمه تعالى، بستگى به نياز جبههها دارد و تشخيص آن با مسئولين است.