

بسمه تعالى حضور محترم حضرت آيت الله العظمى امام خمينى، رهبر عالىقدر انقلاب اسلامى ايران، با نهايت احترام؛ به عرض عالى مىرساند: اينجانب بيش از بيست سال است كه كارم قالىشويى است. در اين مدت هزاران فرد قالى بزرگ و كوچك از بازار و خانههاى مردم تهران بدون داد و ستد رسيد آوردهاند و پس از شستن و خشك كردن بردهاند و تحويل صاحبانشان دادهاند و بنده اجرت خود را دريافت داشتهام. در حدود چهار ماه قبل شخصى تعداد هفت تكه قالى كوچك و بزرگ مىآورد در محل كارخانه قالىشويى اينجانب و اظهار مىدارد كه اين هفت تكه قالى را يكى از تجار فرستاده كه شما بشوييد و خشك نماييد و بياوريد حجره و مىگويد: كرايه باربرى مرا بدهيد. به ايشان گفته مىشود كه ايشان مشترى دائمى اين كارخانه است و باربرى از اين كارخانه نمىگيرد و شما برويد باربرى را از خودش بگيريد. اينجانب مطابق گفتار خود آورندۀ قالىها هفت تكۀ قالى را شست و شو كرده و بدون كم و زياد بردهام و به تجارتخانه تحويل دادهام. يك هفته پس از تحويل هفت تكه قالى به تجارتخانۀ نامبرده، همان هفت تكه قالى مورد بحث، به اضافۀ چهار تكه ديگر از محل تجارتخانه به سرقت مىرود. پس از اينكه آورنده قالىها آگاه مىشود كه هفت تكه قالى به سرقت رفته، به من مراجعه مىنمايد و اظهار مىدارد كه قالىها مربوط به خود من بوده و ادعاى آنها را از بنده مىنمايد. آيا ايشان مىتواند چنين ادعايى داشته باشد؟
۱. بسمه تعالى، در فرض مذكور آورنده به مقتضاى اقرار قبلى، حق مطالبه از كارگاه را ندارد و چنانچه نزاعى در بين است بايد در محكمۀ شرعيه حل و فصل شود.