

بسمه تعالى 25 / 9 / 1361 محضر مقدس حضرت آيت الله العظمى امام خمينى دامت بركاته احتراماً به عرض مىرساند زنى اهل يكى از روستاهاى دوردست اظهار درد نموده و استمداد مىخواهم و علاج دردم را از آن پدر روحانى مىخواهم. پدرم بدون اطلاع من عقد مرا خواند و پول را گرفته. بعد از رؤيت زوج، بنده قبول نكرده و رضايت به عقد ندادهام از طرفى چون دهاتىها اختيار به دختر نمىدهند مثل زمان جاهليت اختيار فروش دختر را به خود مىدهند از روى جهل و نادانى براى اينكه شخصيت واهى آنها صدمه نبيند مرا اكراهاً به زور به خانه شوهر كه در واقع يك مرد اجنبى و مىخواهم بگويم زانى فرستادهاند و تمكين هم به زور و تهديد بوده است و فعلاً قريب به پنج سال است كه خانهنشين و بدبخت شده در كشمكش هستيم اين مرد بىحساب مرا رها و ول نمىكند و مدرك قانونى و شرعى هم ندارد فقط متوسل به زور جهلى خود شده چند مرتبه دست به انتحار زده و آخر هم علاج خود را در خودكشى مىبينم آيا بدون رضايت من عقد صحيح است يا نه؟ جواب بفرماييد والاّ مسئول خون مظلوم من هستيد.
والسلام عليكم ورحمة الله وبركاته
۱. بسمه تعالى، عقد محكوم به صحت است مگر آنكه به وجه شرعى ثابت نماييد كه عقد مزبور براى شما مفسده داشته و بعداً هم راضى به آن نشده باشيد.