

بسمه تعالى پدرم يك قطعه زمين داشت كه حدود دو هزار متر مىباشد، ايشان داراى سه فرزند است. در زمان حياتش نصف زمين مذكور را به پسر بزرگش داده بود و سندش را هم به او داده بود. بعد از يك سال مريض مىشود، پسر ديگرش او را مىبرد منزل خودش. پدرم مىگويد مىخواهم وصيت كنم چند نفر مىبرند، پدرم وصيت مىكند زمينى كه قبلاً به پسر بزرگم داده بودم ديگر نمىدهم. به او مىگويند ديگر دادى، حالا خوب نيست ديگر ندهى. مىگويد اختيار با من است، ديگر نمىدهم. زمين مال هر سه پسرم است. به اين نحو وصيت او را يكى از معتمدين محل كه بسيار آدم معتبرى است مىنويسد و پدرم امضا مىكند. بعد آنها مىروند و برادرم كه پدرم در منزل او بود مىگويد من بهخاطر برادر بزرگم وصيت پدرم را پاره كردم. پس از اينكه وصيت پدرم را پاره مىكند، مىرود دو نفر ديگر مىآورد منزل خودش يك وصيت ديگر مىنويسند. منتها اين دفعه ديگر پدرم در حال احتضار است و قدرت حرف زدن ندارد. وصيت مىنويسند كه نصف زمين مال پسرم و نصف ديگرش مال سه پسرانم.
اين طورى از قول پدرم وصيت مىنويسند و امضاى جعلى پدرم را روى وصيت مىكنند و الآن هم حدود شش سال است پدرم فوت كرده و زمين هم فعلاً همينطور بلاتكليف مانده و برادرم كه ادعا مىكند پدرم نصف زمين را به او داده چون در آنجا زندگى نمىكند در شهر است به يك نفر ديگر واگذار كرده و محصول زمين را هم مىبرد. از دفتر امام تقاضا دارم تكليف اين مسأله را روشن بفرمايند. آيا برادرم مىتواند با اين وصيت جعلى پدرم و يا ارائۀ سندى كه قبلاً پدرم به او داده نصف زمين را ببرد يا نه؟ يا اينكه حقّ ميت اينجا از بين نمىرود؟ ضمناً آن برادرم كه وصيت پدرم را پاره مىكند زنش هم شاهد بوده و گرچه يك آدمى است كه مىتواند انكار هم بكند، ولى زنش آدم خوبى است و چون شاهد پاره كردن وصيت بوده هميشه شوهرش را سرزنش مىكند كه تو نبايد وصيت را پاره مىكردى. استدعا دارم شرعيتش را روشن فرماييد.
با آرزوى سلامتى و طول عمر امام عزيزم از خداى بزرگ پيروزى اسلام را بر كفر مسئلت دارم.
۱. بسمه تعالى، اگر آنچه را به پسر بزرگتر داده تحويل او هم داده باشد، وصيت بعدى اثر ندارد و چنانچه تحويل او نداده باشد به ملك خود پدر باقى بوده و اختيار با خود او بوده است.