

بسمه تعالى امام عزيز! دخترى هستم 18 ساله. يك مسأله در رابطه با بخشش براى من پيش آمده كه مىخواستم از شما سؤال كنم؛ البته مىدانم كه وقت شما بسيار كم و باارزش است.
امام عزيز! من چند سال پيش ـ يعنى تقريباً حدود يكسال و نيم قبل از انقلاب ـ مقدارى از طلاهايى را كه از پدرم هديه گرفته بودم، فروختم و پولش را در راه خدا دادم البته از اين مسأله نه پدرم و نه مادرم مطلع نبودند؛ تا امسال كه خواستم بقيۀ طلاهايم را براى كمك به دولت بدهم، به مادرم كه گفتم، گفت كه بايد با اجازۀ پدرت باشد و البته كه پدرم راضى به اين كار نبود.
اولاً، من مىخواستم ببينم تكليفم نسبت به طلاهايى كه قبلاً دادهام چگونه است؟
چون در آن زمان من نمىدانستم كه اجازۀ پدرم لازم است.
ثانياً، آيا واقعاً از لحاظ شرعى اجازۀ پدرم لازم است يا نه و من مىتوانم طلاهايم را به دولت بدهم يا نه با توجه به راضى نبودن پدرم؟
در ضمن من مسأله اول را نمىتوانم به هيچ وجه به پدر و مادرم بگويم. از شما خواهش مىكنم كه مرا از لحاظ شرع در اين مسأله يارى كنيد. اميدوارم كه جواب مرا بدهيد. از اينكه مزاحم وقت باارزش شما هم شدم معذرت مىخواهم.
و در رابطه با ازدواج با معلولين آيا بدون اجازۀ پدر امكانپذير است يا نه؟
ان شاء الله خدا شما را براى ما نگهدارد و تا ظهور حضرت مهدى و پياده شدن اسلام در تمام جهان، خدا سلامتتان بدارد.
۱. بسمه تعالى، از چيزى كه پدر به شما هديه كرده آنچه قبلاً به دولت كمك كردهايد اشكال نداشته و از اين به بعد از پدرتان اجازه بگيريد و بدون اجازۀ پدر نمىتوانيد ازدواج كنيد.