

بسمه تعالى 23 / 3 / 1361 محضر معظّم فقيه عالىقدر، اميد مستضعفان جهان، رهبر امت مسلمان ايران، حضرت امام خمينى، مدّ ظله العالى در كمال توقير و احترام، به عرض مىرساند كمينه تحت تأثير پيشه ضعيف مردى كه باربرى مىكرده و بنا به التماس و درخواست او، دكان شوهرم را به امانت و به طور موقّت با اخذ امانتنامه در اختيارش گذاردهام، به اين شرط كه به محض مطالبۀ شوهرم، مسترد نمايد.
باربر كه به اتكاى همين دكان، صاحب خانۀ شخصى و لوازم كامل زندگى و سرمايۀ كافى و اتومبيل سوارى شده است، حالا ديگر از استرداد امانت به شوهر معيل و عليل و نيازمندم، امتناع مىورزد. چون همزيستى كمينه و شوهرم به همين جهت متزلزل شده است، مستدعى است به اين سؤال جواب شرعى اعطا فرماييد: شخصى كه دكانى را به رسم امانت و به طور موقت گرفته و امانتنامه داده و در امانتنامه، امانت گرفتن را تصديق، و با سپاسگزارى از اين مساعدت، تعهّد كرده كه به محض مطالبۀ صاحب امانت، بدون توسل به هيچگونه عذر و بهانهاى، امانت را به صاحبش مسترد كند، آيا به حكم شرع، محكوم و موظّف به استرداد امانت مىباشد يا خير؟
۱. بسمه تعالى، تصرف در ملك غير، بدون رضايت مالك شرعى، حرام و موجب ضمان است.