بسمه تعالى 25 / 7 / 1361 مردى هستم متأهل و ساكن تهران؛ در حال حاضر استاد دانشگاه ادبيات و علوم انسانى مى‌باشم. دو سال است كه ازدواج نموده‌ام و همسرم اهل تبريز مى‌باشد. به خاطر مسئوليت‌هاى شغلى در تهران، امكان سكونت در تبريز را ندارم. از طرفى همسرم نيز مايل به سكونت در تهران است ولى وابستگى‌هاى قومى و تعهدات فرهنگى او را وادار نموده كه نتواند در تهران و در منزل شوهرش اقامت گزيند ودر اين دو سال، اين دورى‌ها، ناراحتى‌هاى بسيار براى ما ايجاد كرده و باعث اختلال فكرى و جسمى نزد من و همسرم گرديده است. از آن امام بزرگوار خواهش دارم راه حل شرعى اين مسأله را بيان بفرمايند كه از نظر شرع مقدس اسلام، تابعيت زن از مكان شوهر چه نوع حكمى دارد؟ والسلام
۱. بسمه تعالى، اگر منزل مسكونى شما در تهران موافق شأن همسرتان باشد، متابعت در سكنا بر او لازم است؛ و در صورت تخلف، ناشزه محسوب مى‌شود؛ مگر اين‌كه انتخاب مسكن براى زن در ضمن عقد شرط شده باشد.