

بسمه تعالى 15 / 10 / 1361 محضر مبارك زعيم عالىقدر امام خمينى، مدّ ظله العالى، پس از تبليغ سلام و آرزوى طول عمر مبارك خاطر شريف را به مسألهاى معطوف مىدارم: موصى يكى از فرزندانش را وصى قرار داده و يكى از املاك خود را وقف نموده كه در مواردى عايدات اين ملك (باغچه) صرف و خرج شود و گفته وصىّ يا كسى ديگر اگر زراعت يا درختكارى نمايد يك ثلث عوايدش مال زارع و بقيه دو ثلث در مواردى از نماز و روزه و نقل جنازه به نجف اشرف و ... خرج شود كه اين اعمال جابهجا شده و بعد يكسال عوايدش در ردّ مظالم و يكسال در سهم سادات و سهم امام عليهالسلام خرج شده ولى وصىّ با دو اشكال مواجه است 1. زارع كه سابقاً به ثلث حاصل راضى مىشدند حالا به نصف نيز راضى نمىشوند 2. وصى با توجه به اولاد خود يقين دارد چون وصيتنامه با سند عادى است بعد از فوتش اولاد او باغچه را فروخته يا خودشان تصاحب و تملك خواهند كرد و مراجعه به ادارۀ اوقاف سبب خواهد شد كه منافع باغچه نفله شده از بين برود، اگر تجويز بفرماييد باغچه فروخته شود نصف آن در ردّ مظالم و نصف ديگر در سهمين خرج شود، و يا زمين را به اسم قبرستان در اختيار مسلمانها براى دفن اموات بگذارد يا بفروشد پول آن را در خريد قبرستانى خرج كند و يا راهى ديگر كه خود حضرت آيت اللهى تجويز مىفرمايند زيرا وصى اطمينان دارد كه با فوت وى باغچه به وسيله وراث تملك خواهد شد.
۱. بسمه تعالى، در فرض مرقوم، فروش و تبديل باغچه جايز نيست و بايد طبق وصيت عمل شود.