

بسمه تعالى 31 / 6 / 1360 ضمن عرض سلام به رهبر عالىقدر و خستگىناپذير خود؛ محترماً معروض مىدارد: اينجانب در مورد نماز و روزه سؤالى داشتم و چند جا مطرح كردم، ولى باز برايم داراى ابهام است: كسى كه در ادارهاى ـ مثلاً جنگلدارى ـ كار مىكند و محل كار وى در حدود 150 كيلومتر از وطن اصلىاش فاصله دارد و شغل وى ايجاب مىكند كه در شعاع 30 كيلومترى اداره ـ يعنى در مراتع ـ كار كند و در مواقع احتياج، به مراتع سركشى نمايد، ولى فعلاً بر اثر نبودن خودرو و سوخت كافى، اين مسأله امكانپذير نيست و هفتهاى يك مرتبه روز جمعه هم به وطن اصلىاش (زادگاه خود) مىرود، سؤال: آيا اين شخص با در نظر گرفتن ملاك تماميت نماز كه در اصل، دور زدن است، ولى الآن تقريباً به صورت كار ادارى درآمده، فرائض دينى خود (نماز و روزه) را بايد چگونه انجام دهد؟ هم در محل كار و هم در وطن اصلى.
۱. بسمه تعالى، اگر شغل او دوره گردى و دور زدن نيست حكم مسافر دارد.