بسمه تعالى برادران مسئول دفتر حضرت امام، سلام عليكم در مورد افرادى كه در تهران متوطن نيستند مسائلى غير مستقيم به نقل از امام بيان شده كه با توجه به مورد مصرف و اهميت زياد آن، ضرورت بسيار براى فتواى مستقيم حضرت امام دارد؛ لذا خواهشمند است به هرگونه كه صلاح مى‌دانيد سؤالات زير را خدمت امام عرضه فرماييد كه منظور ما در سؤالات بيايد و مشكل كثيرى از مسلمين حل و چون در گذشته به اين مسائل عمل شده، وظيفه مشخص گردد: 1. حاج آقا مجتبى تهرانى در ماه رمضان در محل درس خود از قول امام گفتند كه امام فرموده‌اند: مسافرين مى‌توانند ده روز در محل مسكونى خود قصد كرده و در اين ده روز از محل اصلاً خارج نشوند، به غير از دو ساعت مجاز، و بعد از ده روز مى‌توانند تا كمتر از مسافت شرعى (5/22 كيلومتر) رفت و آمد كنند و اين قصد، ثابت است تا زمانى كه شخص از مسافت شرعى تجاوز كند كه در صورت لازم بايد مجدداًطبق برنامۀ فوق عمل نمايد.
2. جناب حجت الاسلام صانعى در سخنرانى‌هاى قبل از اذان ظهر ماه رمضان اخير گفتند كه حد ترخص در تهران تقريباً بين چهار الى پنج كيلومتر از منزل مى‌باشد؛ فتواى صريح چيست؟
3. كسانى كه از محل خود كه در آن محل متوطن هستند و بنا به عللى ـ مثلاً شوهر كردن زنان ـ از محل خود به محل ديگرى نقل مكان مى‌كنند اگر فاصلۀ بين اين محل با محل اصلى (كه وطن است) كمتر از مسافت شرعى (5/22 كيلومتر) باشد مسافر محسوب مى‌شوند يا نه؛ با اين فرض كه محل فعلى دائمى نيست؟
با آرزوى طول عمر و سلامتى حضرت امام و پيروزى نهايى رزمندگان از درگاه خداوند متعال
۱. بسمه تعالى، اگر در يك محلۀ تهران با قصد ماندن ده روز بمانند و بعد از آن به كمتر از مسافت بروند نماز شكسته نمى‌شود و در تهران حد ترخص نيست ولى تا از محله‌اى كه وطن او است يا قصد ده روز در آن كرده خارج نشود، نمازش تمام است و اگر از وطن اصلى به محل سكونت بيايد و فاصله كمتر از مسافت باشد نماز شكسته نمى‌شود.