

بسمه تعالى حضرت امام خمينى! با عرض سلام، غرض از مزاحمت اين بود كه در مورد كشاورزى كه داراى شرايط زير است، سؤال نمايم: كشاورزى است از اهالى آرشت آقا بابا، كه ساكن قزوين است. اين كشاورز حدود بيست عدد باغ در آرشت دارد. اين فرد براى بيل زدن باغ در فصل بهار، با عملگى كردن در زمستان، ده هزار تومان كنار مىگذارد، البته مخارج روزانۀ او، از همين راه تأمين مىشود. در مدت بيل زدن، روزانه حدود چهار صد تومان، خرج خورد و خوراك كارگرها مىشود. و انگور، بادام و گردويى كه محصول اين باغها است، بين مردم تقسيم مىكند، البته به فقرا هم مىدهد، ولى به مقدار خيلى كم. بايد بگويم كسى كه بيشتر دارد، بيشتر مىخورد. حال سؤال من اين است كه آيا اين كار از نظر شرعى درست است كه زمستان كار كند، آذوقه براى بهار كند و تابستان بين مردمى كه به اندازۀ كافى يا شايد هم بيشتر دارند، تقسيم كند؟ خواهش مىكنم اين كشاورز را روشن نماييد؛ چون هر كس به او مىگويد كه تو اشتباه مىكنى، او قبول نمىكند، و مىگويد اگر آقا بگويد كه اين كارم اشتباه است، من آن را كنار مىگذارم. البته اين كار او، حدود پانزده سال است كه بر اين روال مىگذرد. التماس دعا دارم.
پيروزى اسلام و مسلمين و طول عمر رهبر عزيز را آرزومندم.
۱. بسمه تعالى، انفاق در راه خدا به نيازمندان، عمل خوبى است و در انفاق و كمك، شرط نيست كه گيرنده فقير باشد.