

2. شخصى مبلغى از بانك قرض كرده و در مؤونه مصرف كرده ولى اين پول را بايد در سالهاى بعد به بانك بپردازد. آيا در رأس سال، اين شخص مىتواند مبلغى را كه براى مؤونه قرض كرده، از ربح به دست آمده در همان سال، كسر و استثنا نمايد و يا نمىتواند؟
3. شخصى از نظر نداشتن منزل مسكونى در مشقت است؛ ارباح به دست آمدۀ خود را قبل از فرا رسيدن سال به زوجۀ خود مىبخشد تا چنانچه به حد كافى رسيد منزل مورد نياز خود را بتواند تهيه نمايد. بفرماييد در اين مورد، اشكالى هم وارد است يا خير؟ و آيا خمس به زوجه يا زوج تعلّق مىگيرد يا نمىگيرد؟
4. آيا مىتواند انسان در نماز و روزه مقلد دو نفر بوده باشد؛ به اين معنا كه نمازش را در محل كار شكسته بخواند و روزهاش را به فتواى مرجع ديگر بگيرد؟
5. چنانچه انسان نذر كند براى برآمدن حاجتش پولى را به فقير بدهد، آيا بعد از برآمدن حاجتش مىتواند اين پول را به واجب النفقۀ فقير خود بدهد ـ مثل پدر و مادر و يا غيره ـ و يا نمىتواند.
۱. بسمه تعالى، در اين سال نمىتواند كسر كند و از ربح سالى كه قرض را بايد ادا كند كسر مىشود.
۲. بسمه تعالى، در فرض مزبور بايد خمس بدهد.
۳. بسمه تعالى، با علم به اينكه يكى از دو فتوا صحيح نيست نمىتواند به اين دو فتوا عمل كند و بايد تقليد از اعلم يا محتمل الاعلميه نمايد و اگر ممكن نيست، به فتواى يكى عمل كند.
۴. بسمه تعالى، اگر در غير نفقۀ واجبه صرف شود مانع ندارد.