

بسمه تعالى 20 / 1 / 1359 محضر اقدس حضرت مستطاب كهف الأرامل و الأيتام ملاذ الإسلام آيت الله العظمى امام خمينى، مدّ ظله العالى شخصى وفات كرده بود، دخترش شيرخواره بود، مادرش با بودن چند نفر عدول مؤمنين براى غبطۀ صغير، عمارت مسكونى و يك باب انبار را به عموى صغيرۀ مزبوره به مبلغ چهارصد تومان فروخته است. چهارصد تومان را مادرش به دختر صغيره خورانيده بزرگش كرده و شوهرش داده، هفده سال از مابين گذشته است امروز، دختر نامبرده را تحريك نمودهاند به مقام ادّعا برآمده است مىگويد قيّم بودن مادرم را من قبول نمىكنم. در آن تاريخ يكى از علماى وقت و چند نفر از روى ايمان با احقاق حق قيمت گذاشته و قباله نوشتهاند، حتى عموى دختر مزبوره وصى بود، آن روز زحمت كشيده وصيت پدرش را عمل نمود. در ضمن مادر دختر مدعيه است آن روز قيّم بود و بر عهدۀ خود كشيده اگر دختر بعد از بلوغ به مقام ادّعا آيد بر عهدۀ خودم است و دختر فرزند ناپدرش را شوهر اختيار كرده، مادرش ديگر نمىتواند دخترش جواب بگويد، مىخواهند در اين زمان كه بحمدالله حكم قرآن پاى گرفته است، زورگويى كنند و فرمايش علماى فعلى را گوش نمىدهند. آيا در اين خصوص چارۀ فدوى سائل كه عموى دختر مدّعيه مىباشم چيست؟ بيان فرماييد و با مهر شريف مزيّن فرماييد. عمركم طويل و عدوّكم ذليل، خدام امام خمينى مدّ ظله
۱. بسمه تعالى، اگر وصىّ طبق وصيت پدر قيّم صغير هم بوده و با مراعات مصلحت طفل ملك را براى او فروخته طفل پس از بلوغ حق اعتراض ندارد و در غير اين صورت معامله موقوف است به اجازه ولىّ شرعى صغير يا خود او بعد از بلوغ و هرگاه نزاعى در بين است به محاكم صالحه مراجعه كنند.