

بسمه تعالى 26 / 3 / 1361 پيرمردى داراى دو زن است كه يكى از آن دو زن تا حدودى جوان است و بين آنها مدّت هشت يا نه سال اختلاف است. در اين زمينه رجوع به دادگاه مدنى خاص نمودند و زن حاضر به تمكين شده و مقرّر گرديد كه زوج طبق معمول منطقه، نفقۀ او را تأمين كند ولى زوج به تعهّد، عمل نكرده و با توجه به عجز و ناتوانى شوهر از پرداخت نفقه و اينكه از نظر ايفاى زناشويى نسبت به زن دوّم توانايى كافى ندارد، زوجه خواستار طلاق از دادگاه مدنى خاص شده ولى زوج حاضر به طلاق نيست. آيا حاكم شرع مىتواند بعد از ابلاغ طلاق به زوج، او را وادار كند به طلاق (جبراً) و يا اينكه خودش صيغۀ طلاق را جارى نمايد؟ لطفاً جواب مسأله را طبق فتواى امام بيان نماييد.
والسلام على عباد الله الصالحين
۱. بسمه تعالى، طلاق بايد با اذن و رضايت شوهر باشد.