

بسمه تعالى محضر مبارك حضرت امام خمينى مدّ ظله العالى، با عرض سلام و تقديم احترام استفتا مىشود: 1. فردى كه به حد تكليف رسيده و در همان سنين اوايل تكليف نسبت به نمازهايش بىاعتنا بوده و بعضى مواقع از روى سهلانگارى نمازش را نمىخوانده و اكنون كه تعداد آنها را نمىداند تكليف او چيست؟
2. فردى كه جهت تحصيل به شهر تهران آمده و هر هفته براى اداى نماز جمعه از محل اقامت خود خارج مىشود، آيا مىتواند قصد كند و نمازهايش را تمام بخواند. با توجه به اينكه محل اقامتش تا محل نماز جمعه از 22 كيلومتر كمتر باشد. (محل اقامت ترمينال جنوب تا دانشگاه تهران) 3. كسى كه گناه كبيرهاى انجام داده ولى توبه كرده باشد، آيا مىتواند به عنوان پيشنماز، نماز جماعت بخواند؟
4. اگر كسى مشغول خواندن نماز باشد، افرادى به او اقتدا كنند و آن فرد صلاحيت امامت جماعت را در خود نديد. آيا به صرف اينكه به مأمومين بگويد من صلاحيت امامت جماعت را ندارم، نمازتان را دوباره بخوانيد. در صورتى كه بداند مأمومين با گفتن اين جمله نمازشان را دوباره نمىخوانند، آيا تكليف از وى ساقط مىشود؟
5. با توجه به وضع اقتصادى كشور كه لازم است مردم پولها را در بانك بگذارند، بانكها در موقع پس دادن پول سودى روى آن مىكشند. اولاً آيا اين سود حرام است يا حلال؟ در صورتى كه حرام باشد يا آنكه افراد را مجبور به گرفتن آن مىكنند، وظيفه چيست؟ در صورت حرام بودن آيا مىشود سود آن را به نيازمندان داد؟ لطفاً مفصلاً توضيح دهيد.
۱. بسمه تعالى، هر مقدار كه يقين داريد فوت شده بايد قضا نماييد.
۲. بسمه تعالى، در فرض سؤال قصد اقامت صحيح نيست.
۳. بسمه تعالى، شرايط امامت جماعت در رساله مذكور است.
۴. بسمه تعالى، احراز عدالت امام جماعت نزد مأمومين كافى است.
۵. بسمه تعالى، بهرۀ پول ربا و حرام است نبايد بگيرد و اگر گرفت از طرف صاحب واقعى آن به فقير صدقه بدهد.