بسمه تعالى شوهر اين‌جانب در سال 1357 به دست مزدوران رژيم طاغوت به شهادت رسيده و از ايشان پسرى به يادگار مانده است. اكنون با توجّه به مشكلاتى كه در زندگى وجود دارد من نمى‌توانم تنها زندگى كنم، و در خانۀ پدرى، زندگى آن چنان كه بايد نمى‌تواند براى من و بچه‌ام مفيد باشد، لذا تصميم گرفتم با توجّه به پيام امام (دربارۀ ازدواج) ازدواج كنم. اكنون چند سؤال دارم: 1. در صورت ازدواج تكليف بچّۀ ما چيست؟ آيا مى‌توانم بچه‌ام را با خود ببرم يا اين‌كه بايد نزد پدر بزرگش باشد.
2. ارثى كه از شوهرم به جا مانده است. اكنون همه ما يعنى من، بچه‌ام و خانواده پدرى شوهرم در ساختمانى كه متعلق به شوهرم مى‌باشد زندگى مى‌كنيم و از تمام وسايل زندگى مشتركمان اكنون استفاده مى‌شود. آيا صحيح است يا خير؟ من چون خودم آموزگار بوده‌ام، از روزى كه با هم ازدواج كرده‌ايم تمامى حقوقم را با حقوق شوهرم روى هم گذاشته و خرج زندگيمان كرده‌ايم و اكنون كه او شهيد شده تمامى اموال جزو ارث او به حساب مى‌آيد. وضعيت من در اين‌جا چگونه است؟ اگر بخواهم از آن خانه بروم حق دارم چيزى از آن خانه با خودم ببرم يا خير، نمى‌توانم چيزى بردارم؟ اگر مى‌توانم به چه صورت است؟
خواهشمندم جواب نامۀ مرا خارج از نوبت بدهيد؛ چون در موقعيتى قرار دارم كه مى‌خواهم هرچه زودتر نظر امام عزيز را در اين موارد بدانم. به اميد اين‌كه قبل از تعطيلات نوروزى جواب به دستم برسد. باز هم خواهش مى‌كنم قبل از اين‌كه تصميمى بگيرم جواب را بنويسيد.
در ضمن احسان (فرزندم) از دور، دست آن پدر عزيزش را مى‌بوسد؛ زيرا كه او را به جاى پدرش گذاشته است. لطفاً سلام او را به اماممان برسانيد.
۱. بسمه تعالى، شما مى‌توانيد طبق موازين شرعى و مقررات دولت اسلامى ازدواج نماييد و نگهدارى بچه بعد از رحلت پدر، حق مادر است تا بلوغ او. و آنچه از اموال كه مال شما است جايز است در آن تصرف نماييد. و اموال شهيد بايد بين ورثه تقسيم شود و تصرف در مال مشترك بين صغير و ساير ورثه بايد زير نظر قيم شرعى و مراعات مصلحت صغير باشد.