

بسمه تعالى 15 / 11 / 1361 اينجانبه دوشيزه 24 ساله، معلم، در حدود يك سال است كه تصميم گرفتهام به خاطر رضاى خدا ـ نه به خاطر احساسات ـ با يكى از جانبازان ازدواج كنم؛ چون به اين نتيجه رسيدهام كه جهاد ما دختران، همين است كه اين سربازان و پاسدارانى كه به خاطر ما معلول شدهاند را پرستارى كنيم. دو ماه است كه يكى از اقواممان، كه خودش هم معلول انقلاب است، جانبازى را كه در درگيرى با منافقان از نخاع كمر معلول شده به من معرفى كرده است، و اكنون بعد از يك سال و سه ماه، دكتر اجازۀ ازدواج به او داده است و من هم به خاطر حقى كه اين جانبازان بر ما دارند، قبول كردهام و با پاسدار مورد نظر صحبت نموده و موافقت طرفين حاصل شد. اما پدرم راضى نمىشود.
درضمن پدرم مخالف انقلاب است. حالا از شما خواهشمنديم كه ما را راهنمايى فرماييد. آيا در اين شرايط، ما بدون اذن پدرم مىتوانيم ازدواج كنيم يا نه؟ لطفاً جواب را در اين نامه مرقوم فرماييد. والسلام
۱. بسمه تعالى، ازدواج دختر باكره، بايد با اذن پدر باشد و بدون اذن صحيح نيست.