

بسمه تعالى 12 / 11 / 1361 دفتر مبارك حضرت آيت الله العظمى امام خمينى مدّ ظله العالى حسن و حسين يك مزرعه مشترك بالمناصفه به نام سعيد آباد در بخش سرايان دارند كه به وسيله دو حلقه چاه عميق مشروب مىشود (حسن در سرايان و حسين در مشهد سكونت دارد) ده نفر ديگر با هم شركتى به نام طاهر آباد تشكيل و مىخواهند بين دو حلقه چاه سعيد آباد چاهى حفر نمايند. حسن و حسين شركاى سعيد آباد مخالفت نموده و شكايتى در اين مورد به اداره آبيارى تقديم مىدارند، اداره آبيارى شكايت را وارد ندانسته و پروانه حفر چاه براى شركاى طاهر آباد صادر مىنمايد، حسن كه در محل بوده از در سازش درآمده و در چند سهم از چاه طاهر آباد شريك مىشود. اينك كه حسين به حسن مراجعه مىنمايد كه سهامى را كه در چاه طاهر آباد شريك شده نصف نمايد مىگويد من اين سهام را براى خودم برداشتهام، در صورتى كه اكثر شركاى طاهر آباد شهادت دهند كه ما اين سهام را به عنوان حق السكوت به مزرعه سعيد آباد دادهايم نه به شخص حسن و به علاوه حسن مقدارى از زمين شخصى حسين را در غياب او به شركت طاهر آباد مجاناً واگذار كرده كه به راه و خيابان مزرعه طاهر آباد اختصاص دهند. با اين تفاصيل آيا حسن مىتواند بگويد سهامى را كه در چاه طاهر آباد شريك شدهام مال شخص خودم مىباشد و ربطى به مزرعه سعيد آباد ندارد؟ حكم الله را ذيلاً مرقوم فرماييد.
به اميد آن روزى كه مردم همه متشرع گرديده و اختلافات با يك استفتا حل شده و دادگسترى تعطيل گردد.
مگر اينكه ثابت شود كه از مال مشترك بين خود و حسين سهام را خريده كه سهام مشترك بين هر دو خواهد بود، ولى اگر بعض سهام چاه جديد هبه شده، آن سهام ملك كسى مىباشد كه به او هبه شده با رعايت شرايط صحت آن.
۱. بسمه تعالى، آنچه از سهام چاه جديد را حسن خريده ملك خود اوست،