بسمه تعالى مسأله اول اين‌كه از شما برادران درخواست مى‌كنم كه سلام مرا به محضر امام برسانيد شايد خدا توفيقى به ما عطا كند و ما هم موفق به ديدار اماممان از نزديك شويم.

مسأله دوم اين است كه ما سربازان مشتاق هستيم كه به جبهه‌ها برويم و اين اشتياق، نه بر اساس حس خودگرايى، بلكه بر اين اساس است كه ما هم مشتاق شهادت مى‌باشيم كه شايد خدا به ما هم توفيقى عطا فرمايد تا در راه او كار كوچكى انجام دهيم؛ ولى نيروى هوايى به هيچ عنوان ما را به جبهه نمى‌فرستد؛ فقط سربازان را تعليم مى‌دهند كه از پادگان‌ها مراقبت به عمل آورند؛ درست است. اما وقتى عدۀ بسيارى اشتياق جبهه را دارند، درخواست آن‌ها مورد موافقت قرار نمى‌گيرد؛ اما درخواست من از شما اين است كه اقدامى در اين راه نموده و شايد ما هم بتوانيم به جبهه‌ها رفته و با برادران خود با باطل بستيزيم؛ ان شاء الله‌ تعالى و اما مسأله سوم اين است كه چون من از شهرستان به تهران براى سربازى آمده‌ام، در نتيجه حكم مسافر را پيدا مى‌كنم؛ ولى اگر من ده روز در اين‌جا بمانم، نمازم شكسته نمى‌گردد؛ از طرف ديگر امكان بسيارى وجود دارد كه من حتى يك ماه هم در تهران بمانم و چون كه ما پنج‌شنبه و جمعه‌هاى هر هفته تعطيل هستيم و امكان بسيارى وجود دارد كه من از تهران‌نو تا آزادى رفته و شب را در آن‌جا بمانم و يا جمعه براى نماز به دانشگاه بروم، در نتيجه از محله‌اى كه بايد در آن باشم دور شده‌ام، آيا حكم مسافر را پيدا مى‌كنم؟