

بسمه تعالى 11 / 7 / 1361 محضر مبارك رهبر كبير انقلاب اسلامى، حضرت امام خمينى، روحى فداك پس از تقديم سلام معروض مىدارد: دو برادر مجرد بدون خانه و زندگى، در زمينى كه تنها اميدشان براى تهيه مسكن و تشكيل خانواده مىباشد، مانند كسب ضعيفشان شريكند. برادر بزرگتر براى استفاده از حق زمين برادر كوچك در امر ازدواج و مهريه عيالش، از برادر كوچك اجازه مىخواهد؛ برادر كوچك با قيد به اينكه از طريق شركت بعداً زمينى براى او هم تهيه شود، اجازه مىدهد. عواملى برادر بزرگ را از استفادۀ كل زمين، در امر ازدواج منصرف نموده و اظهار انصراف هم مىنمايد؛ پس از بيست سال دو برادر به عنوان دو سهيم، گرفتارىهاى سند زمين را برطرف نموده و زمين را مىفروشند و مبلغى را كه نقداً دريافت نمودهاند، با هم تقسيم مىنمايند. اختلافات پيش آمدۀ بين آنها، باعث تيره شدن روابطشان مىشود و بقيۀ پول زمين در موعد مقرر ـ بعد از بروز اختلاف ـ از جانب خريدار زمين، در اختيار برادر بزرگتر قرار مىگيرد تا تقسيم شود ولى برادر بزرگ از پرداخت حق برادر كوچك امتناع ورزيده و مدعى است كه برادر كوچك، همان اجازهاى را كه بيست سال قبل براى زمين در موقع ازدواج به او داده، يعنى زمين را به برادر بزرگ بخشيده و ديگر حقى در زمين مزبور ندارد و پولى را هم كه گرفته بايد پس بدهد. مستدعى است مرقوم فرماييد كه با توجه به مراتب فوق، آيا اجازۀ بيست سال قبل، سلب مالكيت از برادر كوچك نموده و وجه مأخوذه رابايد به برادر بزرگتر پس بدهد، يا برادر كوچك مالك سهم خود بوده و حق خود را از برادر بزرگ، طلبكار است؟
۱. بسمه تعالى، در فرض مرقوم، زمين فروخته شده، محكوم به ملكيت مشترك بين دو برادر است و هر يك، سهم خود را از قيمت فروش زمين حق دارد؛ مگر آنكه برادر بزرگتر به وجه شرعى ثابت كند كه زمين به او بخشيده شده بود و اگر نزاعى در بين است، به محاكم صالحه مراجعه نمايند.