

2. دوستى با كسى كه مسلمان است و فرايض دينى خود، نظير نماز و روزه را انجام مىدهد، ولى اعتقادى به ولايت فقيه و رهبرى امام خمينى و به دولت جمهورى اسلامى ايران ندارد و از نظر طرز فكر، گرايشاتى به طرز فكر التقاطى و شرقزده دارد چگونه است؟ آيا لازم است با مباحثات، امر به معروف و نهى از منكر را انجام داد و يا قطع رابطه نماييم؟
۱. بسمه تعالى، او را ارشاد نماييد.