بسمه تعالى حضور با سعادت حضرت امام خمينى، مدّ ظله، احتراماً؛ به عرض مبارك مى‌رسد كه فتواى آن حضرت در رساله توضيح المسائل چنين است: «اشخاصى كه شغلشان سفر نيست بلكه مثلاً در محلى آموزگارند و از محل سكونتشان تا محل مزبور به مقدار مسافت شرعى فاصله است و همه روزه و يا بدون توقف ده روز در آن محل، به آن‌جا رفت و آمد مى‌كنند، وظيفه‌شان نسبت به نماز و روزه چيست؟ و آيا ميان نماز و روزه فرق است؟
جواب. نمازشان قصر و روزه نمى‌توانند بگيرند و فرقى بين نماز و روزه نيست لكن قضاى روزۀ سال را نبايد از ماه رمضان سال بعد تأخير بيندازند.» چون ما عده‌اى هستيم و شغلمان در شهردارى بجنورد مى‌باشد و استخدام شهردارى هستيم، از 30 يا 40 كيلومترى بجنورد هر روز و بدون وقفه، كه مدت دو سال يا بيشتر مى‌باشد كه صبح‌ها جهت انجام وظيفه به بجنورد رفته و بعد از ظهرها مراجعت مى‌نماييم؛ آيا مسأله فوق شامل حال ما هم مى‌شود يا نه؟
2. اگر مسأله فوق شامل حال ما مى‌شود، ما بايد قضاى روزۀ ماه رمضان را در چه وقت سال بگيريم؛ چون بدون وقفه به سر كار مى‌رويم؛ براى اين‌كه استخدام شهردارى مى‌باشيم؟
3. آيا قضاى روزۀ ماه رمضان را در سفر مى‌شود به‌جا آورد يا خير؟
۱. بسمه تعالى، شامل است.
۲. بسمه تعالى، بايد در طول سال در وطن يا در محلى كه قصد اقامه مى‌نمايد، قضا نمايد و از رمضان سال آينده تأخير نيندازد.
۳. بسمه تعالى، صحيح نيست.