بسمه تعالى 2 / 3 / 1361 محضر مبارك حضرت مستطاب مُروّج الشريعة والأحكام، قائد الأعظم، آيت الله العظمى آقاى حاج سيد روح الله الموسوى الخمينى، سلّمه الله تعالى عاجزانه عرايض كمينۀ مهجورۀ علويه بر آن است كه شوهرم به مدت هفت ماه است فوت نموده لاوَلَد و داراى دو قطعه باغ و سه باب خانۀ مسكونى ساختمان قديمى بوده و اين را وصيت نموده كه هرچه دارم پس از فوت من بعد از مخارجات ايّام ثلاثه و حقوقات زوجه‌ام بقيۀ دارايى هرچه باشد در ماه مُحرّم و يا اربعين حُسينى عليه‌السلام جهت من مصرف نمايند، هيچ‌گونه راضى نيستم به ورثه‌هايم بدهند، خدا هم راضى نباشد، اينك كمينه در سنّ هفتاد سالگى لاولد و كسى هم ندارم، دو سه برادرزادۀ شوهرم وارث پيدا شده و از خانه و باغ محروم شده‌ام، آيا از اين باغ و خانه حقوقى به من نمى‌رسد كه اقلاً معاش يوميه خودم را بگذرانم؟ بى‌اندازه در مضيقه هستم، به هر كس از امراء يا فقها ملتجى شدم به عرايضم تا حال رسيدگى نفرموده‌اند به خاطر جدّه‌ام حضرت زهرا عليهاالسلام سزاوار ندانسته كه مثل كمينه بى‌كس و بى‌پناه با زحمات چندين سالۀ زن و شوهرى حقوقات من از بين رود امر و مُقرّر فرماييد مطابق احكام شرع انور نبوى صلى‌الله‌عليه‌و‌آله حق مرا آنچه معيّن شود برايم موضوع نمايند شايد چند مدتى امر معاش يوميه‌ام را بگذرانم از خداوند احديّت مسئلت دارم آنچه از عمرم باقى باشد بر عُمر و عزّت آن پدر روحانى بزرگوار بيفزايد، سايۀ بلند پايه‌ات را از سر ما بيچاره‌گان و عموم مسلمانان كم و كوتاه نفرمايد، آمين يا ربّ العالمين
۱. بسمه تعالى، زوجه از زمين خانه و باغ در مورد سؤال ارث نمى‌برد و فقط از قيمت اعيانى آن‌ها ارث مى‌برد.