

بسمه تعالى دفتر محترم حضرت آيت الله العظمى الامام خمينى دامت بركاته مستدعى است پاسخ سؤالات زير را طبق فتواى حضرت امام مرقوم فرماييد: 1. شخصى از شهرستان منتقل به تهران مىشود و قصد توطّن در تهران مىنمايد، لكن در محلّ كارش مسكن پيدا نمىكند و به ناچار در محلّه ديگرى از تهران كه 10 تا 20 كيلومتر با محلّ كارش فاصله دارد منزل موقت مىگيرد و هر روز براى انجام كار در حدود هفت تا هشت ساعت به محلّ كارش مىرود. آيا در اين دو محلّ يا يكى از آنها (منزل يا محل كار) نماز را تمام بخواند يا قصر؟
2. شخصى كه حدود پانزده سال قبل به تهران منتقل شده و در اين مدت نتوانسته است در محل كارش منزل پيدا كند و در محلّههاى مختلف تهران منزل موقت داشته و چند سالى هم مأموريت ادارى در خارج تهران داشته است، ولى در اين مدّت به اعتبار اينكه تهران را وطن خود فرض مىكرده (مسأله بلاد كبيره مطرح نبوده يا اطلاع نداشته است) نماز را تمام مىخوانده است اكنون كه منزلش در شرق و محل كارش در غرب تهران مىباشد و منزل مسكونىاش هم موقتى است و قصد اقامت دائم هم در آن محل را ندارد، تكليفش از نظر قصر يا اتمام در منزل و محل كار چيست؟
تهران را وطن قرار داده نمازهاى سابق صحيح است و چنانچه دو محل سكونت و كار در همان تهران سابق باشد حكم مسافر پيدا نمىكند.
۱. بسمه تعالى، 1و2، اگر قبل از اينكه تهران از بلاد كبيره خارق العاده شود،