

بسمه تعالى 28 شوال 1402 ق محضر مبارك حضرت زعيم امّة الاسلاميه، سيدنا و مولانا، امام الخمينى، اطال الله عمره الشريف معروض خدمت سركار، به عنوان استفتا اين است چون كه يك رساله عمليه موسوم به زبدة الاحكام طبع مطبعة الاداب النجف الاشرف، از قِبَل سركار به دست ما رسيده بود و حالاً هم در دست ما موجود است. در مسائل اولياء العقد (مسأله 1) چنين تحرير فرمودهايد كه ما عين عبارت را نقلاً نوشتهايم: «وأمّا إذا كانَت بكراً، ففيه أقوالٌ والأحوط استيذان منهما، نعم لا إشكال في سقوط اعتبار إذنهما إن منعاها عن التزويج بِمن هُو كُفوٌ لها شرعاً وعرفاً، مع مَيْلها» بناءً و عملاً بر اين عبارت، يك دختر بالغۀ رشيده و يك پسر عاقل و بالغ رشيد، عقد ازدواجى را بدون اذن صريح ولى، جارى نمودهاند و بعد از اجراى عقد نكاح شرعى، بعضى از اشخاص مسأله را مورد بحث و نزاع قرار داده، قيل و قالى در صحت عقد كرده، و بطلان آن را ريشه و بنياد فساد قرار دادهاند لهذا صحيح شدن و نشدن را تفصيلاً تحرير فرموده و با مهر شريف مزيّن فرماييد. جواب اين مسأله مورد حاجت را بيان فرماييد.
۱. بسمه تعالى، اگر پدر اذن در عقد دختر باكره نداده و بعد از عقد آن را اجازه نكرده، عقد صحيح نيست و با اجازه پدر صحيح مىشود.