بسمه تعالى 25 / 5 / 1361 محضر مبارك حضرت آيت الله‌ العظمى امام خمينى، رهبر كبير جمهورى اسلامى، دام بقاؤه، احتراماً؛ به عرض مبارك مى‌رساند: فرزندم در حالى كه دانشجو بود، به واسطۀ تصادف ماشين كشته شده و از او طفل صغيرى باقيمانده. ماتركش منحصراً يك باب خانه و يك دستگاه ماشين ژيان مى‌باشد و خانه هم در قبال يك صدو هشتاد هزار تومان وامى كه موقع خريد گرفته، در رهن بانكى مى‌باشد. خانم پسر متوفايم كارمند آموزش و پرورش و حقوق بگير است.

مهريه وى سيصد سكۀ طلا به ارزش يك صد هزار تومان بر ذمه پسرم باقى است. حال خانم مذكور از من كه ولى قهرى صغير هستم مطالبه سيصد سكه طلا به ارزش امروز ـ يك ميليون و پنجاه هزار تومان ـ مى‌نمايد كه تمام ماترك متوفى جواب آن را نمى‌دهد و براى صغير ديگر چيزى نمى‌ماند. با تقديم يك برگ رو نوشت مصدّق مهر نامه ذيلاً حكم الله‌ را مرقوم فرمايند كه بايد به زوجۀ پسرم، مورد مطالبۀ زوجه ـ سيصد سكۀ طلا به ارزش فعلى (يك ميليون و پنجاه هزار تومان) ـ پرداخته شده و يا اين‌كه يك صد هزار تومان ارزشى كه در مهرنامه تعيين گرديده است؟ توضيح آن‌كه قيمت ماشين ژيانِ مانده از متوفى با قروض متفرقۀ متوفى برابرى دارد.