بسمه تعالى 9 / 9 / 1361 پيشگاه مبارك رهبر كبير انقلاب اسلامى ايران، حضرت آيت الله امام خمينى احتراماً؛ پس از تقديم عرض سلام، سلامتى آن وجود شريف را از درگاه ايزد منان خواستارم. استدعا دارم دربارۀ مسأله ذيل ـ نماز و روزۀ مسافر ـ پاسخ مقتضى را مرقوم فرماييد: بعضى افراد، محل كارشان دائماً در يك شركت دولتى مى‌باشد كه 24 كيلومتر از محل سكونت ايشان فاصله دارد كه صبح‌ها به سر كار مى‌روند و بعد از ظهرها به شهر خود باز مى‌گردند و روزه نمى‌گيرند و نماز را شكسته مى‌خوانند حال اگر گفته شود كه مى‌توانند نماز را در بعضى از فصل سال كه به شهر خود مى‌روند تمام به‌جا آورند، اما روزه را چه كنند؟ وظيفۀ اين افراد چيست؟ همچنين آيا جايز است كه در مدتى از سال، نماز تا آخر وقت به تعويق بيفتد؟ سواد چشم خود حل كردم نامه بنوشتم كه شايد در وقت خواندن نامه ببينم روى رهبر خود
۱. بسمه تعالى، در شهرهاى بزرگ خارق العاده ـ مثل تهران ـ ميزان در مسافت، فاصلۀ منزل تا محل كار، و در غير شهرهاى بزرگ خارق العاده، ميزان، فاصلۀ بين شهر و محل كار است؛ و با فرض پيمودن مسافت شرعى در بين راه و محل كار، حكم مسافر دارند؛ و قضاى روزه را بايد در وطن يا با قصد اقامت ده روز، در سفر انجام دهند تا از ماه رمضان سال بعد تأخير نيفتد.