بسمه تعالى دفتر محترم استفتاى امام خمينى خواهشمند است نسبت به پاسخ سؤالات مطرح شده در زير، اقدام لازم را مبذول داريد.
1. كسى كه زادگاهش تهران است و يا كسى كه حدوداً پانزده سال در يكى از محله‌هاى تهران سكونت داشته است، با توجه به شرايط آن زمان و فتواى اخير امام در مورد بلاد كبيره، آيا مبدأ مسافت اين شخص، درب منزل است يا آخرين ديوارى كه پانزده سال قبل بوده؟
2. فردى كه در تهران زندگى مى‌كند و در غير محل تولد، حكم مسافر را دارد، تكليف نماز و روزه‌هايى كه قبل از فهميدن فتواى جديد امام خوانده چيست؟
3. فردى كه در غير محل تولد، حكم مسافر را دارد و مجبور است براى ديدار پدر و مادر، به محل تولد كه كمتر از چهار فرسنگ شرعى مسافت دارد برود، آيا به محض بازگشت به محل زندگى خود، نماز او قصر است يا بعد از پيمودن مسافت شرعى؟
۱. بسمه تعالى، از منزل حساب مى‌شود.
۲. بسمه تعالى، آنچه را بر خلاف وظيفه عمل كرده بايد قضا نمايد.
۳. بسمه تعالى، اگر محل تولد، وطن او است و از آن اعراض نكرده، بعد از برگشت از آن به محل سكونت، در صورتى نمازش قصر است كه فاصلۀ دو محل به مقدار مسافت باشد؛ وگرنه بايد نماز را تمام بخواند؛ مگر اين‌كه از وقت حركت از وطن، قصد سير چهار فرسخ داشته باشد و محل سكونت در بين راه باشد.