بسمه تعالى 14 / 6 / 1358 محضر مبارك ملاذ الانام، حضرت آيت الله العظمى امام خمينى، زيد عزه با تقديم احترامات؛ به عرض عالى مى‌رساند: داماد ارشد بنده در اثر تصادف در راه اصفهان كه براى انجام كارى مى‌رفت، در مورچه خورت دعوت حق را لبيك گفته، جنازه‌اش را آورديم در بهشت زهراى تهران دفن كرديم. چون متوفى وصيت نداشت؛ خرج مخارجات كفن و دفن و ايام ثلاثه و شب هفت و غيره را برادر بزرگش خرج نموده است. متوفى داراى يك زوجه بيست و سه ساله و دو پسر هفت ساله و چهار ساله و مادرى پير است كه تحت كفالت برادر كوچك‌تر از متوفى است. متوفى خانۀ مسكونى ندارد ولى دو درب مغازۀ كانال‌سازى و يك دفتر محقر، با يك نفر شريك مى‌باشد. سرمايه‌اى كه در مغازه و غيره دارند غير از شريك مذكور، واقعاً كسى نمى‌داند و به طور معلوم و به گفتۀ خود متوفى مبلغ قابل ملاحظه‌اى از شريكش طلب دارد. همچنين سى هزار تومان پول به نام خودش در سه دفترچۀ پس‌انداز در بانك دارد و مبلغ بيست و دو هزار تومان پول نقد در خانه داشت. آن پول را به نام زوجه‌اش در دفترچۀ پس‌انداز واريز كرديم. مبلغ پنجاه و سه هزار تومان در چهار فقره چك موجود در خانه، از شريكش طلب دارد و دو چك مبلغ سيزده هزار و پانصد تومان برگشت خورده از شركت سهامى سنجش دارد و اثاث منزل و يك طاقه فرش قالى و سه قاليچه و ديگر لوازمات مستعمل خانه دارد. تمنا اين‌كه امر مقرر فرمايند با كمال محتاجى و دعاگويى از آن مقام محترم خواستاريم تكليف صغار و سرمايه و مغازۀ كانال‌سازى و مخارج خرج شده و اثاث خانه و ارث ورثه و مهريۀ زوجه و حضانت صغار را معين و حكم فرماييد. امر عالى مستدام.
۱. بسمه تعالى، در فرض مذكور ورثۀ متوفى: مادر و زوجه و فرزندان هستند. و تركه او بعد از اخراج دين كه از جمله آن مهر زوجه است؛ بين ورثه به نسبت سهم الارث آن‌ها تقسيم مى‌شود و براى رسيدگى و تقسيم به عالم مورد وثوق محل مراجعه نماييد.