بسمه تعالى 12 / 2 / 1362 مولانا قائد عظيم الشأن، امام خمينى، دام ظله العالى، در اين مسأله چه مى‌فرماييد.

حقير، چند سال پيش دخترى را به همسرى خودم اختيار نمودم. بعداً كه به عقد درآوردم، ديدم شكمش جراحى شده است. از او سؤال نمودم، گفت: كليه‌ام را جراحى نموده‌ام. حدود سه سال زن من بود و داراى اولاد نشد؛ فهميدم كلاه سرم گذاشته است و معيّن شد، همان زمان كه حدود چهارده يا پانزده ساله بوده، او را جراحى رحم نموده‌اند و عقيم گرديده است. به انگيزۀ عقيم بودنش، مدت نه ماه است كه خانه مرا ترك كرده و به شهر اهواز رفته است و هيچ اعتنايى نمى‌كند و مهريه را از طريق اجرا ـ با وجودى كه براى يك فرد كارگر سيصدهزارتومان زياد است ـ به اقساط دارم مى‌دهم. حاليه از امام امت مى‌خواهم آيا اين زن تمام مهريه را حق دارد يا خير؟ و نفقۀ ايشان در شرع، چه دستورى دارد؟ و اگر او را طلاق دهم، حق عدّه و نفقۀ ايشان چه است؟

محض خداوند تبارك و تعالى مرا راهنمايى فرماييد. والسلام عليكم