

بسمه تعالى 31 / 4 / 1361 پس از سلام بر شما و آرزوى موفقيت در تمامى گامهايى كه در راه خدا بر مىداريد؛ اين سومين نامهاى است كه به حضور شما كاركنان محترم دفتر امام مىنويسم. بعد از دومين نامهاى كه نوشته بودم، پاسخى دريافت نداشتم، نامۀ دوم را بيشتر به خاطر اين نوشتم كه جواب يكى از سؤالاتم را كه در نامۀ اول نوشته بودم درست نفهميدم: 1. پرسيده بودم كه نمازهايى را كه در زمان طاغوت به جا نياوردهايم يا احياناً از لحاظ شرعى اشكال داشتهاند و همچنين روزههايى را كه نگرفتهايم، بايد قضايشان را به جا آوريم يا نه؟ اگر بايد به جا آوريم، به جاى هر روز چند روز؟ مثلاً يكسال قبل از انقلاب بويى از اسلام به مشاممان خورده و بعد واجبات را رعايت نمودهايم. در جواب نامۀ اول اينگونه پاسخ داده شده بود كه: «قضاى نماز و روزه واجب نيست، مگر مقدارى كه علم به بطلان و يا به جا نياوردن پيدا كند». و گويا امام عزيز، اين مطلب را نوشته بودند؛ لطفاً جواب روشنترى بنويسيد.
2. گاهى انسان غيبت فردى را مىكند، اما به دلايلى ـ از جمله هراس از اينكه كسى كه غيبتش را نموده، ناراحت گردد و روابطش را با غيبتكننده تيره كند ـ از آن طرف حلاليت نمىطلبد يا خجالت مىكشد به او بگويد غيبت تو را نمودهام، اگر شخص، حلاليت نطلبد و توبه كند كافى است؟
3. نماز خواندن بر مهر شكسته صحيح مىباشد يا نه؟
4. همسايهاى داريم كه صابئى مىباشد، حكم برخورد با صابئين و ديگر كسانى كه صريحاً خدا و اديان را انكار نمىنمايند ـ خصوصاً در خوردن غذاها و آبشان و داد و ستد با آنان ـ چگونه است؟
5. كسى كه مدتها است كه يا حامله است يا بچه شير مىدهد و ماه رمضان نمىتواند روزه بگيرد، تكليفش در قضاى روزه چگونه است؟
6. آيهاى كه مىگويد: «چرا آنچه نمىكنيد، مىگوييد» حاكى از اين است كه از هر عملى كه انجام نمىدهيم، نبايد سخنى به ميان آوريم؟
7. در رسالۀ امام آمده است كه هر كس روزۀ قضايش را تا ماه رمضان سال ديگر به جا نياورد، بايد براى هر روز، يك مدّ (10 سير) گندم بپردازد، آيا مىشود معادل گندم يا همان طور كه در رساله آمده برنج يا ساير چيزها، پول به فقيرى داد؟
8. ميزانِ فقرِ افراد چيست؟ آيا همين كه شخصى مثلاً حدود 500 تومان پول نداشت اما از لحاظ خوراكى چندان در مضيقه نبود، مىتوان وجوهات واجب را به وى داد؟
۱. بسمه تعالى، قضا بيش از مقدار يقينى واجب نيست.
۲. بسمه تعالى، كفايت مىكند.
۳. بسمه تعالى، اشكال ندارد.
۴. بسمه تعالى، غير مسلمان محكوم به نجاست است.
۵. بسمه تعالى، وجوب قضا ساقط نيست.
۶. بسمه تعالى، منظور، حرمت گفتن نيست، بلكه مقصود آن است كه تكليفى كه براى همه است و انسان مىخواهد به ديگران گوشزد كند، بايد خودش هم به آن عمل نمايد.
۷. بسمه تعالى، ساير اقسام طعام هم كافى است، ولى پول كافى نيست.
۸. بسمه تعالى، فقير كسى است كه احتياجات سال خود و عائلهاش را ندارد و نمىتواند تأمين كند.