

2. ما در كويت ساكن و تجارت داريم؛ طرف ما در ايران جنس مىفرستد با صاحب لنج معامله مىكند؛ مثلاً هر يك كارتن يا صندوق، اگر تومان مىخواهيد، يك هزار تومان و اگر دينار مىخواهيد، شش دينار؛ صاحب لنج، تومان قبول مىكند؛ كويت كه جنس را تحويل مىدهد كرايه مىخواهد. اگر ما به او تومان بدهيم، تومان از بازار بايد خريدارى كنيم و حسب فرمان امام، جايز نيست؛ اگر دينار به او بدهيم، باز هم گرفتاريم؛ چون بايد مقابل هر يك هزار تومان، حدود 34 دينار به او بدهيم، با اينكه در بازار كمتر از شش دينار، يك هزار تومان مىباشد، در اين صورت براى ما ضرر است كه تحمل او مشكل است. آيا در اين صورت مىتوانيم دينار در مقابل تومانِ طلب او به قيمت بازار آزاد بدهيم؟ يا خريدارى نموده به او بدهيم و يا مجبوريم در مقابل يك هزار تومان 34 دينار بدهيم و متحمل ضرر شويم؟ جواب واضح و روشن بيان فرماييد كه مؤمنين از تحيّر و گرفتارى در معامله آگاه باشند.
۱. بسمه تعالى، به هر نحو قرارداد شده، بايد به همان نحو عمل شود و چنانچه احتياج به تبديل پول داشته باشد، بايد با مقررات دولت اسلامى باشد.