

بسمه تعالى 11 / 9 / 1361 محضر مبارك حضرت آيت الله العظمى و زعيم عالىقدر، جناب آقاى حاج آقا روح الله خمينى، دامت عزته پس از عرض سلام، مصدع است به اينكه: در صورتى كه دو نفر شريك با قرارداد رسمى و سرمايۀ مساوى، به مدت يك سال از تاريخ 5 / 7 / 1349 لغايت 5 / 7 / 1350 و با توافق طرفين، يكى شاغل در مغازه باشد و روزانه مبلغ دويست ريال (بيست تومان) به عنوان حقوق براى او تعيين شود و برداشت هم بنمايد. و پس از انقضاى يك سال مدت قرارداد، يعنى از اول 5 / 7 / 1350 تا اين تاريخ، شخص شاغل مبلغى بيشتر از دويست ريال روزانه تعيين شدۀ قبلى ـ روى اعتماد به همديگر كه به توافق روزمره خواهند رسيد ـ به طور علىالحساب برداشت نمايد ـ با توجه به زياد شدن اجرت كارگر و گران شدن دستمزد و كرايه ـ و طرف مقابل ادعا نمايد كه بايد پس از انقضاى قرارداد هم تا آخر، همان دويست ريال سال 1349 را برداشت نمايى، آيا وضع حقوقى شخص شاغل با در نظر گرفتن يك ساله بودن قرارداد قبلى، چگونه خواهد بود؟
۱. بسمه تعالى، پس از پايان مدت قرارداد اگر شاغل به دستور شريك به كار ادامه داده، اجرت المثل كار انجام شده را استحقاق دارد.